لیست محصولات
آزمون سختی پلیمرها

آزمون سختی پلیمرها پلیمرها از جمله مواد پرکاربرد در صنعت لاستیک سازی و تولید محصولات ترموپلاست هستند. از این رو سنجش پلیمرها در کیفیت کالاهای تولیدی می‌تواند تأثیر به‌سزایی داشته باشد. آزمون سختی پلیمر یکی از راه‌های سنجش پلیمرها از نظر میزان سختی آن‌هاست.

به طور کلی در این آزمون، مقاومت سطحی مقطع جسم پلیمری مورد نظر را با فرو کردن شی نوک تیز و میزان فرورفتگی شی در جسم می‌سنجند. آزمایش سختی پلیمرها روش‌های مختلفی دارد. در این مقاله به بررسی عوامل مؤثر بر سختی پلیمرها و انواع آزمون سنجش سختی پرداخته می‌شود. پس توصیه می‌شود مطالعه این مقاله را از دست ندهید.

آزمون سختی پلیمرها چیست؟

 یکی از مهم‌ترین و رایج‌ترین آزمون‌هایی که بر روی مواد پلیمری انجام می‌شود، آزمون سنجش سختی پلیمرهاست. در واقع منظور از آزمون سختی پلیمر‌، میزان استحکام و مقاومتی است که قطعه پلیمری در برابر فشار حاصل از ضربه‌های بیرونی از طرف سوزن مخروطی یا کروی شکل از خود نشان می‌دهد.

به عبارت دیگر، مقاومت جسم مورد نظر و عدم تغییر شکل آن در برابر اعمال نیروهای خارجی را سنجش سختی پلیمر می‌گويند. روش ثابتی در سنجش سختی وجود ندارد بنابراین آزمون سنجش سختی پلیمرها، دارای انواع مختلفی است که در همه این روش‌ها، شرایط آزمایشگاهی استانداردی برقرار است.

عوامل مؤثر بر سختی پلیمرها

قبل از بررسی انواع آزمون سختی پلیمر ابتدا لازم است که اطلاعات کافی در مورد عوامل مؤثر بر سختی پلیمرها را به دست آورید. سپس اقدام به شناخت انواع آزمون سختی پلیمرها نمایید. این عوامل بر اساس ویژگی‌های فیزیکی، داخلی و فرآیند تولید آن‌ها دسته‌بندی می‌شود. در زیر به برخی از این عوامل اشاره‌ای کوتاه شده است.

ساختار شيميايي داخلی

از مهم‌ترین عوامل مؤثر بر سختی پلیمرها، نوع ساختار درونی آن‌هاست. یعنی نوع پیوندهای بین مولکولی مونومرهای تشکیل دهنده پلیمر و نیز تعداد شاخه‌ها و زنجیره‌ای که بین آن‌ها تشکیل می‌شود، همگی بر سختی پلیمر مؤثر هستند. بر همین اساس هر نوع پلیمر دارای سختی خاص خود است.

نوع مخلوط

اخيراً در جهت بهبود خواص پلیمرها از روش مخلوط کردن آن‌ها با یکدیگر و اضافه کردن مواد افزودنی دیگر استفاده می‌کنند. به عنوان‌ نمونه در آزمایشی، پلی‌اتیلن سبک و سنگین را به‌طور جداگانه مورد سنجش سختی قرار دادند سپس در آزمایشی دیگر ترکیب آن دو را به عنوان ماده تحت آزمایش سختی بررسی کردند. در نهایت به نتیجه‌های متفاوتی در مورد سختی آن‌ها رسیدند. در نتیجه جواب به‌دست آمده در آزمون سختی پلیمر، بر اساس نوع مخلوط می‌تواند تغییر کند.

درجه بلورینگی

بلوری بودن پلیمر، از دیگر عوامل مؤثر بر سختی پلیمرهاست. شکل کریستالی یا بلوری پلیمر، نشان دهنده منظم بودن ساختار مولکولی در پلیمر است. اما تا به‌حال هیچ‌گونه پلیمری یافت نشده است که کریستال کامل باشد و همیشه بخش‌هایی از پلیمر به صورت آمورف است. ازاین‌رو به جای واژه کریستال از شبه کریستال یا نیمه بلوری در مورد پلیمرها استفاده می‌شود. بین سختی پلیمر و درصد کریستالی بودن آن ارتباط مستقیم وجود دارد. یعنی هر چه پلیمر بلورینگی بیشتری داشته باشد، از درجه سختی بالاتری نیز برخوردار است.

تأثیر مواد افزودنی بر سختی پلیمرها

این مواد شامل ترکیبات شیمیایی معدنی یا آلی هستند که به منظور بهبود یک سری خواص و ویژگی‌ها، به پلیمر مورد نظر افزوده می‌شوند. انواع افزودنی‌ها شامل پرکننده‌ها، نرم کننده‌ها، مرطوب‌کننده‌ها و تقویت‌کننده‌ها است. در نتیجه با تغییر در خواص فیزیکی و شیمیایی پلیمر، درجه سختی پلیمرها نیز تغییر می‌کند. بنابراین مواد افزودنی از دیگر عوامل مؤثر بر سختی پلیمرها محسوب می‌شود.

انواع آزمون سختی پلیمر

دستگاه‌های سنجش سختی پلیمرها، بر اساس میانگین عدد سختی پلیمر شامل سه نوع دیورومتر، Brcola و Rockwell است. از دیورومتر در سنجش سختی پلاستیک‌های نرم و منعطف بیشتر استفاده می‌شود. پس می‌توان گفت نرمی و ‌منعطف بودن پلیمر، از دیگر عوامل مؤثر بر سختی پلیمرهاست. دستگاه Brcola بیشتر در آزمون سختی پلیمرهای با درجه سختی متوسط کاربرد دارد.

آزمون سختی راکول

 Rockwell برای سنجش سختی در انواع پلاستیک‌، اعم از پلیمرهای نرم، خشک و سخت به کار می‌رود. در این آزمون، شی نفوذ کننده، مخروطی شکل و از جنس استیل یا الماس است. روش آزمون راکول به این صورت است که نیروی f به اندازه مشخصی در مدت زمان 10 ثانیه بر سطح مقطع جسم پلیمری وارد می‌شود.

سپس برای بار دیگر، نیروی f با اندازه مشخص دیگری در مدت زمان 15 ثانیه بر جسم وارد می‌شود. در نتیجه عدد سختی پلیمرها در آزمون سختی راکول با فرمول مشخصی بر حسب مقدار نیرو و تفاوت بین دو زمان آزمون تعیین خواهد شد. در واقع توسط این دستگاه، طیف وسیعی از پلیمرها، مورد آزمون سختی قرار می‌گیرند.

آزمون سختی Shore Durometer

یکی از رایج‌ترین روش‌های آزمون سختی پلیمر، سختی سنجی به روش شر است. در این روش سختی جسم پلاستیکی، از طریق اندازه‌گیری میزان نفوذ شی نوک تیز الماسی یا فولادی در جسم، تعیین می‌شود. به عبارتی سختی مواد پلیمری بر اساس مقدار بازگشت چکشی است که شی نوک تیز در انتهای آن قرار دارد و از یک فاصله استاندارد به صورت عمود بر سطح مقطع جسم پلاستیکی مورد نظر فرود آمده است. به همین دلیل گاهی به عنوان سختی ارتجاعی، الاستیکی و دینامیکی هم شناخته می‌شود.

از دستگاه شر برای سنجش سختی قطعات بزرگی مانند غلتک‌ها و چرخ‌دنده‌ها در مراکز بزرگ تولیدی استفاده می‌شود. این روش آزمون سختی، خود دارای دو نوع است. در Shore A ابزار نوک تیز یا سوزن به شکل یک مخروط ناقص است. در این نوع آزمون شر، زاویه شی فرو رونده 35 درجه و قطر صفحه 0.79 میلی‌متر است. این آزمون، برای پلاستیک‌های خیلی نرم مانند pvc کاربرد دارد.

در حالی که در Shore D ابزاری که جهت اعمال نیرو از آن استفاده می‌شود به شکل یک مخروط با نوک کروی شکل است. از shoreD برای آزمون سختی پلیمرهای سخت و شکننده استفاده می‌شود. با توجه به آزمون shoreD می‌توان نتیجه گرفت که شکننده بودن جسم از دیگر عوامل مؤثر بر سختی پلیمرهاست.

آزمون سختی برینل

در این آزمون برای سنجش سختی پلیمر، از یک شی کروی شکل با قطر 10 میلی‌متر از جنس استیل یا کاربید استفاده می‌شود. این شی کروی، قادر است نیرویی برابر با 3000 کیلوگرم بر جسم پلاستیکی مورد نظر وارد کند. این نیرو در آزمون سختی پلیمر نرم به 1000 تا 500 کیلوگرم کاهش می‌یابد. روش آزمون به این صورت است که به مدت 10 تا 30 ثانیه، نیرو بر جسم پلیمری وارد می‌شود سپس عدد سختی بر حسب بار وارد آمده بر جسم، قطر کره و نیز قطر دندانه ایجاد شده، با استفاده از فرمول برینل به‌دست می‌آید.

جمع بندی

سختی پلیمر به معنای میزان مقاومت و عدم تغییر شکل جسم پلاستیکی مورد نظر در برابر ضربات و فشار حاصل از نیروهای خارجی وارد شده بر سطح مقطع جسم است. عوامل مؤثر بر سختی پلیمر بر اساس ویژگی‌های درونی، بیرونی و فیزیکی آن مشخص می‌شود. از جمله این عوامل می‌توان به نوع ساختار مولکولی، میزان کریستالی بودن پلیمر، نوع مواد افزودنی و ترکیب آن‌ها اشاره کرد. آزمون سختی برینل، شر یا Shore Durometer و آزمون راکول از رایج‌ترین آزمون‌های سنجش سختی پلیمر هستند. این آزمون‌ها همگی قابل اعتماد و طبق استانداردهای بین‌الملی صورت می‌گیرند.

آخرین اخبـــار و مقـــالات جدیدتـرین مقـــالات با ما همیشه به روز باشید
آرشیو مقالات
کاربرد پلیمر در تجهیزات پزشکی

پلیمرهای شیمیایی در صنایع گوناگون زیادی کاربرد دارند. از این میان کاربرد پلیمر در صنایع پزشکی، امری مهم و غیرقابل چشم پوشی است. با پیشرفت علم پزشکی، کاربرد پلیمرهای شیمیایی در ساخت تجهیزات پزشکی مانند اعضای مصنوعی بدن روز به روز در حال افزایش است. ازاین رو در این مقاله به توضیح کاربرد پلیمر در تجهیزات پزشکی پرداختیم. همچنین در ادامه به ویژگی و خواص پلیمرهای مورد استفاده در پزشکی نیز اشاره‌ای مختصر شده است. پس در ادامه این مقاله همراه ما باشید تا در مورد کاربرد پلیمر در پزشکی بیشتر بدانید

پلی اتیلن؛ معرفی، تاریخچه، انواع و کاربردهای آن

یکی از پلیمرهای محبوب در صنعت پلاستیک، پلی اتیلن است. این پلیمر با ویژگی‌های مختلف و غیر سمی بودن، نقش گسترده‌ای در صنعت بسته بندی مواد غذایی دارد. پلیمر پلی اتیلن نوعی ترموپلاستیک است که در انواع مختلفی مورد استفاده قرار می‌گیرد. هر کدام از انواع آن، ویژگی‌های خاص خود را دارند و برای کاربردهای مختلفی استفاده می‌شوند. ما در ادامه این مقاله به بررسی مدل‌های مختلف پلی اتیلن و جنبه‌های دیگر آن می‌پردازیم. با ما همراه باشید.

پلی پروپیلن چیست و چه کاربردی دارد؟

پلیمرهای مختلفی در صنعت محصولات پلاستیکی مورد استفاده قرار می‌گیرد که یک از نمونه‌های پرمصرف آن، ترموپلاستیک پلی پروپیلن است. این پلیمر به دلیل هزینه تولید پایین‌تر در کنار ویژگی‌هایی چون مقاومت بالا، انعطاف پذیری، وزن سبک و... طرفداران بسیاری یافته است و در صنایع مختلفی کاربرد دارد. کاربرد مختلف پلیمر PP باعث شده است که آن را در انواع مختلفی وارد بازار کنند تا صنایع با توجه به نیاز خود نمونه مناسب را تهیه کنند. ما در ادامه این مقاله به بررسی کامل این پلیمر می‌پردازیم.

روش‌های تولید گرانول

گسترش صنعت پلاستیک باعث شده است که مواد اولیه آن اهمیت زیادی پیدا کنند. معمولا مواد اولیه پلاستیک به دو صورت گرانول و پودری به فروش می‌رسد. گرانول‌ها همان پلیمر‌ها هستند که به صورت دانه کوچک، مورد استفاده قرار می‌گیرند. پلیمر‌های گرانولی می‌توانند به دو صورت کیفیت بالا و مواد بازیافتی باشند که هر کدام از آن‌ها کاربرد مخصوص به خود را دارند. ما در ادامه این مقاله به بررسی بیشتر گرانول و روش‌های تولید آن می‌پردازیم، پس همراه ما باشید.

پیگمنت چیست و چه کاربردی دارد؟

اگر به محیط اطراف خود بنگرید، ترکیبی از رنگ‌های زیبا و دلنشین را در قالب‌های طبیعی و مصنوعی خواهید دید. رنگ‌های طبیعی از دل طبیعت و گیاهان گرفته می‌شود. در حالی که رنگ‌های مصنوعی در آزمایشگاه‌ها، با فراهم کردن مواد اولیه و امکانات لازم ساخته می‌شود. یکی از این رنگ‌ها پیگمنت است که به صورت پودرهای نامحلول در آب و روغن است و به مایع رنگ اصلی اضافه می‌شود. در این مقاله به موضوع پیگمنت رنگ، انواع پیگمنت، ویژگی و کاربردهای آن پرداخته می‌شود.

اکسترودر چیست؟

امروزه با گسترش علم نانو و تکنولوژی، استفاده از محصولات لاستیکی و پلاستیکی رواج بیشتری پیدا کرده است. از این‌ رو نیاز به تجهیزات و ابزار تولید این‌گونه مواد نیز بیشتر شده است. دستگاه اکسترودر یکی از دستگاه‌های تولید کننده مواد ترموپلاست است. این دستگاه علاوه بر تولید قطعات پلاستیکی، قادر به بازیافت ضایعات پلاستیکی نیز می‌باشد. در این مقاله قصد داریم به معرفی دستگاه اکسترودر بپردازیم. اگر دوست دارید بدانید اکسترودر چیست و چه ویژگی‌ها و کاربردهایی دارد تا پایان مقاله همراه ما باشید.

معرفی انواع پلاستیک

همه ما با کاربرد پلاستیک در زندگی روزمره مان آشنا هستیم. پلاستیک ممکن است سخت یا نرم، شفاف یا مات باشد. می تواند شبیه چوب یا ابریشم بنظربرسد. در حال حاضر بیش از ۱۰۰۰۰ نوع پلاستیک مختلف وجود دارد.ما در این مقاله قصد داریم تا شما را با انواع پلاستیک مهم و پرکاربرد آشنا کنیم پس همراه ما باشید.

انواع افزودنی رنگ

رنگ‌های به‌کار رفته در عناصر موجود در طبیعت و محیط پیرامون، الهام بخش زیبایی و هنر برتر هستند. این رنگ‌ها برای ماندگاری و تأثیرگذاری بیشتر، نیاز به افزودنی‌ رنگ دارند. نقش افزودنی‌ در تولید رنگ، به عنوان پشتوانه تولیدات انواع رنگ، بسیار مهم و ضروری است. در این مقاله سعی بر آن شده است تا شما را با انواع افزودنی رنگ و چگونگی کاربرد آن‌ها بیشتر آشنا کنیم.

نظـــر خـــود را ثـــبت کنیـــد اعتماد با یک خرید حرفه ای